اين شاهزاده در ماه محرم سال 503 هجرى قمرى تولد يافته و يك سال بعد ، يعنى سال 504 پدرش شهرهاى ساوه و آبه و زنجان را به او واگذارده بود . سلطان محمد ضمنا به امير شيرگير - همان كسى كه در محاصرهء قلعه‌هاى اسماعيليان ذكرش گذشت - ماموريت داده بود كه تربيت و سرپرستى فرزندش ملك طغرل را بر عهده گيرد . از آن پس دره‌ها و سرزمين‌هائى هم كه شيرگير از اسماعيليان گرفت به قلمرو ملك طغرل اضافه شد . درين سال ، يعنى سال 513 هجرى قمرى سلطان محمود - برادر ملك طغرل - امير كنتغدى را فرستاد كه مربى و سرپرست ملك طغرل باشد و ادارهء امور او را بر عهده گيرد و او را به خدمت وى ببرد . ولى امير كنتغدى وقتى به خدمت ملك طغرل رسيد ، او را - بر عكس - به مخالفت با برادر و احتراز از رفتن به پيش او واداشت . و دو نفرى بر اين قرار اتفاق كردند . سلطان محمود ، وقتى اين خبر را شنيد ، شرف الدين انو شيروان ابن خالد را با سى هزار دينار پول و خلعت‌ها و هداياى ديگر پيش ملك طغرل فرستاد . و به او وعده داد كه چنانچه پيش وى برود و به او به‌پيوندد ، سرزمين‌هائى بيش از آنچه كه اكنون دارد در اختيارش خواهد گذارد . اما به پيام سلطان محمود جواب مساعد داده نشد . و امير كنتغدى

--> [ ( ) ] مشرف بود . ياقوت آن را يكى از مستحكم‌ترين قلاعى كه ديده است ، شمرده . اين قلعه در نتيجه حملهء مغول ويران گرديد . ( دائرة المعارف فارسى )